Mei 2007

Interview met Fatma Koser Kaya

Als ik niet eigenwijs was geweest, was ik op mijn 18de getrouwd en had ik voor mijn 24e waarschijnlijk al vier kinderen gehad’, begint Tweede Kamerlid Fatma Koser Kaya het interview. Wie denkt dat dit de wens van haar ouders was, vergist zich. Het was de leraar op de lagere school die haar vroeg of zij net als de andere Turkse meisjes naar de huishoudschool wilde gaan. Zonder met haar ouders te overleggen, zei ze nee en zocht ze zelf een school uit. ‘Dit bleek een gouden greep te zijn.

Het Roncalli had toen al een systeem waarbij zelfstandig leren gestimuleerd wordt. Je kon er meerdere keren per jaar examen doen. Nu steekt Roncalli boven het gemiddelde uit’, vertelt Fatma trots. Hoe kom je er als meisje van 12 op om per se naar een bepaalde school te willen? ‘Ik ben eigenwijs maar ik sta altijd open voor argumenten van anderen. Dat moet je ook zijn om de beste keuzes of beslissingen te kunnen maken’.

Nieuwsgierig
Op de vraag welke karaktereigenschap haar nog meer typeert en waar ze nu in haar werk veel baat bij heeft, zegt Fatma zonder na te denken: ‘nieuwsgierigheid’. Dat kan de interviewster beamen, die met haar in Istanbul is geweest. Elke taxichauffeur werd bevraagd: Waar komt u vandaan? Oh wat leuk, en heeft u kinderen? Oh wat goed, en gaan ze naar school? Uw dochter gaat niet naar school, waarom dan niet? En vervolgens werd tot de plek van bestemming een hele rij argumenten opgenoemd waarom de dochter ook naar school moet.

Fatma: ‘Ik was altijd al nieuwsgierig naar de wereld om me heen. Door die nieuwsgierigheid heb ik tijdens mijn rechtenstudie veel stages gelopen en studenten begeleid. In de advocatuur, bij het gerechtshof als ‘honderdgulden’-griffier en bij Buitenlandse Zaken. Ik heb zelfs als tutor bijles gegeven aan de universiteit. Wist je dat Afshin Elian een van mijn studenten was? Grappig.’

Toen Fatma klaar was met haar studie, was zij de eerste Turks Nederlandse vrouwelijke advocaat in Nederland en was gelijk verzekerd van een partnerschap bij een advocatenkantoor. Hoewel haar hart ook bij de rechterlijke macht ligt, ze is vlak voor zij werd benoemd als kamerlid ook beëdigd als plaatsvervangend rechter, heeft ze uiteindelijk toch voor de politiek gekozen.

Relativeringsvermogen
In een zeer turbulente tijd kwam Fatma onervaren de Tweede Kamer in. Een paar weken na haar benoeming werd Theo van Gogh vermoord. Er waren spanningen in de maatschappij. Op de vraag hoe zij deze periode heeft ervaren, antwoordt zij: ‘Behoorlijk heftig. Mijn vader is overleden toen ik 13 jaar was. Hierdoor heb ik al op heel jonge leeftijd met pijn en verdriet leren omgaan en geleerd om te relativeren. Daar heb ik in deze periode veel baat bij gehad. Ik raak niet snel gestrest. Relativeringsvermogen stelt je in staat veel objectiever naar dingen te kijken.’

De verkiezingsstrijd van november 2006 was heel zwaar. Fatma stond op nummer 10 voor een partij waarvan de voorspellingen dramatisch laag waren: ‘Het feit dat leden me vier plaatsen omhoog hebben geduwd, gaf me een enorme drive om verder te gaan. Ik geloof heilig in D66.  Ik kan me helemaal vinden in waar D66 voor staat: burgers moeten hun leven kunnen inrichten zoals zij dat zelf wensen en politiek moet daar de voorwaarden voor scheppen. Daar ga ik voor’. Tegen de verwachtingen in is het haar toch gelukt om met voorkeursstemmen als enige op eigen kracht in de Tweede Kamer gekozen te worden.

Innerlijke kracht
Als kamerlid gaat ze helemaal voor onderwijs en emancipatie. De financiële onafhankelijkheid van vrouwen en de arbeidsmarktpositie van allochtone jongeren zijn thema’s waar Fatma heel bevlogen over praat. ‘Als je zelf ontwikkelt, dan verandert je omgeving mee’, is haar stelling. ‘De emancipatie van de vrouw heeft alles te maken met de innerlijke kracht van vrouwen. Dat krijg je door onderwijs en een baan. Hoe sterker jij in je schoenen staat, hoe beter je kunt onderhandelen met je man of vrouw, je vriend of vriendin en werkgever.’

Uitgaande van relaties die gebaseerd zijn op liefde, heeft ze een eigen visie: ‘Wees je als vrouw bewust van je macht en je vrouwelijkheid. Mannen zijn goed te sturen. Ook als het gaat om emancipatie. Maar voorwaarde is dus wel dat je zelf sterk bent. En om dát te zijn, moet je ontwikkeld zijn, onderwijs dus.’

Netwerken
Over alle plafonds, van de glazen tot de betonnen, wil Fatma eindelijk ook eens af. Haar advies aan vrouwen en jongeren is dat ze vooral moeten netwerken, het is een vorm van nieuwsgierigheid: ‘Kijk wat je wil en verdiep je erin. Ga naar debatten, word lid van verenigingen, treed buiten je eigen groep zodat je ook andere codes en gebruiken leert. Die zijn nu eenmaal belangrijk. Ook vooroordelen doorbreek je door elkaar te zien en te ontmoeten, dus bemoei je met dingen!’

Aan het eind van deze periode als kamerlid wil zij dit tussen de oren van jongeren krijgen ‘en dat vrouwen beseffen dat ze zelf financieel onafhankelijk moeten zijn en niet afhankelijk van een man. Het hebben van een man is geen zekerheid voor een financieel onbezorgde toekomst.’

Op de vraag wie voor haar een rolmodel is, hoeft Fatma niet na te denken: ‘Absoluut mijn moeder die in een vreemd land in haar eentje zichzelf staande heeft weten te houden en zes kinderen heeft opgevoed en heeft laten studeren. Petje af!’

design donttellmum.nl / created by By the WWW...
Earl Mitchell Authentic Jersey  Jeremy Kerley Womens Jersey  basketball jerseys custom